Liene is door ons geadopteerd. We kregen haar op zondag 16 oktober.

Voor zover wij op dit moment kunnen nagaan is ze in ieder geval een deel van haar korte leven verzorgd door een pleegmoeder. Maar hoe je het ook bekijkt, ze is in die 17 maanden al een paar keer door mensen die ze vertrouwde in de steek gelaten. De laatste keer dat het haar overkwam was toen ze aan onze zorg werd toevertrouwd.

Liene moet dus weer vertrouwen krijgen in de mensen die haar verzorgen en ze moet ons als haar ouders gaan zien. Dat gaat niet vanzelf. Daar moet Liene hard aan werken, wij moeten daar hard aan werken en de mensen die straks bij Liene op bezoek komen kunnen daar ook aan meewerken.

De eerste vier weken blijven wij thuis met Liene en komen er zo min mogelijk mensen over de vloer. Dit zorgt er voor dat Liene gaat begrijpen dat wij met z'n drieën haar familie zijn. Het kan zijn dat die vier weken zes weken worden, of acht. Het hangt er van af hoe goed het met Liene gaat.

Daarna mag er bezoek langs komen.
Er zijn een paar simpele richtlijnen die we voor bezoek moeten hanteren om dat hechtingsproces niet in gevaar te brengen.
Liene niet optillen en niet knuffelen.
Liene niets te eten geven. Alleen wij mogen dat doen.
Liene geen speelgoed in handen geven.
Als je een kadootje wilt geven, geef dat dan aan ons, dan geven wij het aan Liene.

Het klinkt allemaal wat streng, maar het werkt bij een adoptiekindje nu eenmaal wat anders dan bij een eigen-geboren kindje.

Maar als alles goed gaat zal Liene over een aantal maanden een nog vrolijker kind zijn dan ze nu als is.